Ons Verhaal  

Dit nieuwe orkest, de Hey-Hey Swing Band, is ontstaan in het najaar van 2019. Twee muzikanten uit het Waasland hebben elkaar leren kennen en waarderen in een andere jazzband. Door het veelvuldig samen reizen ontstond een vlotte verstandhouding op muzikaal en creatief gebied. Hun sterke -en gedeelde- voorliefde voor de oude swingmuziek was daar zeker niet vreemd aan.

De ideale bezetting die we voor ogen hadden heeft een perfect evenwicht. Aan de basis ligt een klassieke ritmesectie met piano, bas, gitaar en drums. De frontlijn bestaat eveneens uit vier muzikanten die op zich ook een perfect evenwicht vormen: twee kopers -trompet en trombone- tegenover twee houtblazers (die elk saxofoon en klarinet spelen). Het is een formule, die je ook regelmatig in de jazz van de jaren ’40 aantreft, met muzikanten die daarnaast ook in de bekende bigbands actief waren.

Een band samenstellen is één zaak, maar we hadden onmiddellijk nood aan partituren. Wat stevig zoekwerk op het internet bracht alvast een handvol speelbare nummers op, dus we konden aan de slag. Maar wij mikken hoger. Wij zijn pas tevreden met uitstekend gearrangeerd materiaal, specifiek voor de bezetting van ons “octet”.

Onze partituren worden nu op maat van de band aangeleverd door liefst vier arrangeurs, waarvan zelfs twee uit het buitenland. Via vriendschappelijke relaties konden wij beroep doen op Hansueli Krähenbühl, leader van HUK’s Eleven uit Interlaken in Zwitserland, die speciaal voor onze band alvast een vijftal nummers arrangeerde. Een andere fijne relatie is Colin Dawson, trompettist bij Echoes of Swing en de Allotria Jazz Band uit München. Hij bezorgde ons een mooi pakket aangepaste arrangementen.

Terwijl onze band stilaan begon vorm te krijgen, hadden wij uiteraard ook een nieuwe naam nodig. Eentje die liefst aan een aantal vereisten moest voldoen, zoals origineel, kort en krachtig, goed in het oor en in de mond liggend, en met een overduidelijke link naar onze muziekstijl. 

Dan ga je zoeken in de sfeer van de muziek die je speelt en daarbij is YouTube een uitgelezen hulpmiddel. Zo kwam bijna vanzelf de film “Kansas City” uit 1996 in beeld, gedraaid door de befaamde cineast Robert Altman. Zelf afkomstig uit Kansas City maakte hij daar in zijn jeugd - midden de jaren ’30 - het ontstaan van de swing jazz mee. Hij laat het verhaal van zijn gangsterfilm spelen tegen de achtergrond van de ontluikende swingmuziek, en daartoe had hij vele minuten muziek-in-beeld nodig. Die creëerde hij door hedendaagse muzikanten in een retro decor en dito kostumering de muziek van de jaren ’30, het ontstaan van de swing-stijl te laten “spelen”.

Er resulteerde zoveel kwaliteitsvol muzikaal beeldmateriaal uit deze opnamen, dat Altman alles samenvoegde tot een documentaire over het ontstaan van de swingmuziek met de naam “Jazz ’34 - Kansas City”. De plek van het gebeuren (het centrum van de actie) was in een soort biljart-café, die in de film de Hey-Hey Club heet. Die tent komt in de film duidelijk in beeld en de naam voor onze nieuwe band lag meteen voor de hand. 

De originele “Hey-Hay club” (lichtjes anders gespeld) in het centrum van Kansas City heeft maar enkele jaren bestaan (1931-1938). Robert Altman heeft in zijn film “Kansas City”, die club vereeuwigd, zij het dus met één letter gewijzigd. Deze schrijfwijze hebben we overgenomen, trouwens in Kansas City is tegenwoordig terug een Hey! Hey! Club (dit keer met uitroeptekens - jawel). Volgende logische stap was onze naam in een logo gieten met een Art Nouveau sfeertje -de grafische stijl van de jaren ’30- en de public relations kon van start gaan.

Kort gezegd : onze band speelt jazz in combo bezetting. Niet eender welke jazz: er is een revival gaande van de swingmuziek die ontstaan is eind jaren ‘20 op verschillende plaatsen in de USA, en die pas in de jaren ’50 over haar hoogtepunt heen was. De periode die gekend is als de Swing periode, toen jazz nog de functie had van dansmuziek. De “Swing Dance” is na enige tijd de swingmuziek gevolgd, en het werd een giga succes. Hollywood omarmde de swingmuziek en talloze showfilms leverden de “grondstof” voor telkens weer nieuwe varianten zoals Jitterbug, Hammerlock, Lindy-Hop en andere.

Het plan is evenzeer een kwalitatief sterk amateurgezelschap te vormen, met de bedoeling regelmatig op een podium te staan om twee compatibele mogelijkheden te bieden: enerzijds een band die de stomende swingmuziek brengt om een avondje Lindy-hop te dansen, anderzijds een band die een aantrekkelijk concert kan aanbieden, waarbij de uptempo nummers afgewisseld worden met interessante thema’s die alle kwaliteiten hebben om een luisterend publiek te boeien.

We zijn alvast begonnen met rondkijken in Kansas City waar de muzikanten rond de Moten-broers en Count Basie indertijd een nieuw soort jazz begonnen spelen, gebouwd rond riffs. Mooie voorbeelden daarvan zijn het obligate Moten Swing en verder de Basie-nummers Tickle Toe, Jive at Five, 9/20 Special en andere.

Om de King of Swing de nodige eer aan te doen, mocht een bloemlezing uit het repertorium van Benny Goodman niet ontbreken. Van hem spelen we o.a. combo nummers zoals A smooth One en All the cats, maar ook de bekende songs Don’t be that Way en Stompin’ at the Savoy.

It don’t mean a thing if it ain’t got that Swing. De bekende song van Duke Ellington, tegelijk een statement van formaat, ontbreekt niet in ons lijstje. Van Duke komen nog wel enkele nummers aan bod, denk aan I’m beginning to see the Light en The Mooche.

Andere grootmeesters uit de Swing hebben ons evenzeer geïnspireerd. Mannen als Fats Waller, Johnny Hodges, Benny Carter, Woody Herman, Charlie Shavers, e.v.a. hebben schitterende composities gecreëerd waar wij dankbaar gebruik van maken.